Показаны сообщения с ярлыком Դավիթ Ստեփանյան. Показать все сообщения
Показаны сообщения с ярлыком Դավիթ Ստեփանյան. Показать все сообщения

воскресенье, 23 сентября 2018 г.

понедельник, 4 декабря 2017 г.

Ինչ է կյանքը

Կյանքը կարելի է նկարագրել տարբեր եղանակներով, բայց ի վերջո իսկական նկարագրությունը ստանալու համար մեզ հարկավոր է կյանքից զրկվել։

пятница, 1 декабря 2017 г.

Միջուկային միաձուլման ռեակտոր


Մարդիկ միշտ երազել են ստանալ անվերջ և էժան էներգիայի աղբյուր` սկսած այն պահից, երբ հայտնաբերվեց էլեկտրականությունը:

четверг, 9 ноября 2017 г.

Եթերում աշունն է


Աշունը միշտ գեղեցիկ է եղել գունավառությամբ, սառը անձրևներից հետո գոյացած տաք առվակներով, որոնք ավելի են ջերմանում, երբ վառվում են դեղին նավակներով, մռայլ եղանակով, որին հետևում է տաք թեյ խմելը, և իհարկե, ջրափոսերով, որոնք մագնիսի նման ձգում են անձրևաջրերին։

среда, 18 октября 2017 г.

вторник, 3 октября 2017 г.

Մ՜ի ստանար նախատինս յարանց չարաց, եւ մ՜ի նախանձիր ընդ ճանապարհս նոցա:

Արգելված պտուղը ավելի քաղցր է լինում։ Ըստ ինձ 'չար' ասվածը այն մարդկանց մասին է, ովքեր համտեսել են այդ պտուղը։ Այդպիսի մարդիկ շռայլ են և փորձում են քեզ հյուրասիրել այդ պտուղով՝ քեզ նախատելով և այլ ձևերով։ Ասույթում տրվում է ընտրելու հնարավորություն' երկու ճանապարհ' լավ կամ վատ: Զարմանալին այն է, որ ասվում է մի նախանձիր ոչ թե մի շեղվիր ճանապարհիցդ: 

среда, 20 сентября 2017 г.

Սևանում

Ընկերական մթնոլորտ, երգ, ուրախություն, առավոտյան քնկոտություն, հավի խորոված, լողանալ, այս ամենը նկարագրում է Ժայռ ճամբարը։

четверг, 7 сентября 2017 г.

Հայ մուկը: Վերլուծություն

Հայերը հաճախ են լինում այդպես՝ փոքր, աննկատ և առանձնացող: Սովորաբար հայի կերպարը նկարագրվում է ինչպես՝ քեֆչի, ընկերական, շախով-շոևխով և յուրօրինակ:

среда, 19 апреля 2017 г.

Սա մեր աշխարհն է, ուր...



Սա մեր աշխարհն է, ուր մարդիկ ապրում են՝ մտածելով ապագայի մասին: Երբ ընտրում են ոչ թե իրենց համապատասխան, այլ շահույթ հետապնդող աշխատանք:

четверг, 13 апреля 2017 г.

Նույնը երկրորդ անգամ






Գտնում եմ հետաքրքիր այն երևույթը, երբ տեսնում եմ կամ լսում եմ քիչ հնարավորություն ունեցող իրադարձություն,որը որոշ ժամանակ անց կրկնվում է:

Տարօրինակ





Զայրանում եմ, երբ մեկին ասում ես քո կարծիքը պնդելով, որ մի բան սխալ է, իսկ ինքը քեզ պատասխանում է, որ եթե դա կա ու անում են՝ ուրեմն ճիշտ է։

Երբ նայում եմ երկինք․․․







Նայելով երկինք՝ ես տեսնում եմ պարզությունը, որը ոչ միշտ կարող ես տեսնել ամենուրեք։