пятница, 8 сентября 2017 г.

Դու նման ես աշնան...


Բարև, գիտե՞ս, արդեն քանի օր է` մտածում եմ․․․
Մտածում եմ` ինչ կլիներ, եթե ծառը կախված լիներ տերևից։ Տերևը ընկներ՝ ծառն էլ հետը: Տերևը չորանար՝ ծառն էլ հետը:

Գիտե՞ս, ծառը երբեք տերև չի եղել ու տերևն էլ երբեք ծառ չի դառնա։ Ծառը նման է մարմնի, ճյուղերը ձեռքերն են, իսկ տերևներն․․․ առանց ծառի ոչինչ են։ Իսկ, եթե տերևը սիրո՞ւմ է, չէ, շատ է սիրում ծառին․․․

Հենց չորանա` ընկնելու է, մի սև քամի էլ գալու ու տանելու է տերևին։ Ախր, չի հասցնի, չի կարողանա ծառին պատմել, հասկացնել, որ ինքն իր մեջ սեր է պահել ու փայփայել:

Աշնան տխրություն պատճառը տերևն է։

Տերևի տխրության պատճառն էլ՝ սերը։

Սերն անգին է` ինչպես... դու։

Դու նման ես աշնան...

1 комментарий: