четверг, 22 февраля 2018 г.

Ա՜խ, Թումանյան

Հետաքրքիր է` մարդիկ հայտնվում են իմ կյանքում, միշտ ինչ-որ մի բան փոխում ու հեռանում են: Ես նրանց «քամիներ» եմ կոչում: Նրանք` այդ «քամիները» դեռ երկար ժամանակ ինձ հանգիստ չեն տալիս։

суббота, 17 февраля 2018 г.

Տիեզերքը քո աչքերում

Անցել են ամիսներ։ Թվում է, թե ժամանակն իր հետ տանում է ամեն բան, ամեն զգացմունք, բայց մենք ապացուցում ենք հակառակը։ Չեմ դադարում զարմանալ, թե ինչպես կարող եմ իմ հոգում տանել  զգացմունքների այս մեծ փունջ։
Տիեզերքն է քո աչքերում․․․։

пятница, 16 февраля 2018 г.

Հրեշները լաց չեն լինում

Երբ չես ուզում ոչ մի բան տեսնել, ոչ ոքի լսել։ Աչքերդ փակում ես ձեռքերով, բայց ներսդ միևնույն է` բաց է մնում։ Ինքդ քեզ ներսից ոչնչացնում ես, տանջում, կոտրում․․․։
Ուզում ես լաց լինել, թեթևանալ, բայց արցունքներ չկան: Դու հրեշ ես, իսկ հրեշները, ցավոք, լաց չեն լինում։

Աննախադեպն իրական չէ

   
Կախվեք-կախվեք բառերից ու մի նկատեք դրանց իմաստը: Ման եկեք սխալն ու ձեռքի հետ մի քանի անգամ ինքնրդ սխալվեք: Սրա-նրա կյանքը լավն է, ուշադիր հետևեք ու հետևեք այնքան, որ ձեր կյանքն անտեր մնա:

среда, 7 февраля 2018 г.

Ամենակարևորը աչքերով չես տեսնի

Սիրել առանց որևէ բան պահանջելու, ուզում եմ հավատալ դրան։ Դու իմ հոգու խորքում ես և ես կպահեմ քեզ այնտեղ այնքան ժամանակ, քանի դեռ դու իմ կարիքն ունես։

вторник, 6 февраля 2018 г.

Սիրո փուչիկը

Խոստումներ, որոնք մնացին օդում կախված։ Հիմա նրանք են ինձ նայում են այնտեղից և հիշեցնում, թե ինչպիսի մարդ էի եղել, ինչքան մեծ սպասումներով և երազանքներով։ Մի մեծ փուչիկ էր իմ սերը, առանց անհարթությունների` մեծ և կարմիր։

понедельник, 5 февраля 2018 г.

Սարերի հովին մեռնե՜մ ․․․

Ու դժվար էր դուռը թակելիս այնպիսի մի հայացք ընդունել, որ ժպտային աչքերը։ Քանի որ շրթունքները բավական չեն։ Նրանք սովորաբար մատնում են կեղծիքը, երբ խամրած են լինում աչքերը։