суббота, 29 июля 2017 г.

Մոռացված, լքված․․․

Լուսինը երկնքի կենտրոնում պայծառ շողում էր, այն այնքան մեծ էր։ Ջրի ալիքները աղմուկով հարվածում էին ափին։ Լռություն էր, բայց ոչ՝ լսվում էր մի շատ կամաց ձայն։ Մի փոքրիկ աղջիկ՝ կանգնած քարին, նայում էր լուսնին ու կամաց, անաղմուկ լաց լինում։

Ինչ հավես կլիներ ապրել ծովի մոտ


Ի՜նչ հավես կլիներ ապրել ծովի մոտ:

суббота, 15 июля 2017 г.

суббота, 8 июля 2017 г.