среда, 4 апреля 2018 г.

Արևը մեր կյանքի և ժամանակի չափ ու կշիռ

  «Բնական օրենքով է ծագում արևը, ծագում առավոտը, լույս տալիս տիեզերքին, երեկոյան մայր մտում: Արևը մեր կյանքի և ժամանակի չափն և  կշիռն է»: Խրիմյան Հայրիկ
Բնական օրենքով և բնազդաբար, անկախ քամիներից, անձրևներից... 
Անկախ գիշերվա ցրտից ու սառնությունից՝ առավոտյան լույս կսփռի արևը վառ: 
Առանց արև կյանք չի լինի, չի լինի սեր, չի լինի ոչինչ...  
Չի լինի ինքը, լավը, բարին, կլինի միայն ոչինչ, միայն ոչինչ: 
Շունչն անցնում ու ծնվում է արևից: Ինչպես արևը, այդպես էլ դու: 
Այդպես է և իմ սերը:  Ամեն ինչ չափաբաժին ունի՝ անգամ լույսն ու հավատը: Բայց դու անչափ ես, ինչպես արևը:  Անչափ այնքան, ինչպես ոչինչ... 
Դու արևից շիկացած գանգուրներով՝ արևից ծնված ու արև դարձած: Ինչպես արևը կյանքի չափ ու կշիռ, այդպես էլ սեր ու քնքշությունն ես իմ: Սակայն դու, դու այնքան լավն ես, որ արևն էլ կխեղճանար...
Իսկ ես գիշեր եմ: Գիշեր, ուր սառն է, քամիներ են, մթություն է ու ոչ մի լույս, բացի լուսնից, որն արև չէ ու, որի լույսը միայն երկինքն է բացում: Գիշերը տխուր է, գիշերը ոչինչ է.... 
Ու չկա ժամանակի չափ ու կշիռ, չկա արև, չկա իմ սերը, չկա ոչինչ:
Բնական օրենքով է ծագում արևը, ծագում առավոտը, լույս տալիս տիեզերքին, երեկոյան մայր մտում: 
Արևն իմ կյանքի և ժամանակի չափն է ու կշիռը:

Խրիմյան Հայրիկ «Սիրաք և Սամվել»

Комментариев нет:

Отправить комментарий